فانوس

پناه

fanoosegoorestan — Wed, 09 Jul 2008 17:40:46 GMT

صورتش را پشت دستهای کوچکش مخفی کرده بود زانوهایش را بغل کرده بود و به دیوار تکیه داده بود و زیر لب زمزمه می کرد :

"خدایا ببخش ! ببخش!"

اسکناس ها را روی زانویش گذاشتم و گفتم :

"اون بزرگتر از اون که نبخشه!"

خودکشی

fanoosegoorestan — Mon, 05 Sep 2005 08:45:30 GMT

یک بار عاشق شده بود.ده بار به خواستگاری رفته بود.ده بار جواب رد شنیده بود.اما تنها نه بار به خانه برگشته بود.

انتظار

fanoosegoorestan — Wed, 17 Aug 2005 06:33:18 GMT

تنها ده دقیقه تا انهدام زمین وقت باقی مانده بود.

همه شتاب زده به سمت سفینه ها می دویدند.اما عده ای پارچه های سبز به پیشانی بسته بودند و منتظر نشسته بودند.

شمارش معکوس آغاز شده بود...۱۰...۹...۸...۷...

پایان

افتخار

fanoosegoorestan — Sun, 07 Aug 2005 07:35:06 GMT

سالها پیش وقتی که عینکش زیر پوتینهایش افتاد و شکست دیگر نتوانست شهادت همرزمانش را ببیند،ولی امروز با عینک دیگری روی پرده را با شرم می خواند :

"آزادهء عزیز به میهن خوش آمدی..."

پایان

اعتصاب

fanoosegoorestan — Fri, 05 Aug 2005 07:17:47 GMT

روی تخت دراز کشیده بود و از لا به لای میله های پنجره به ستاره های آسمان زل زده بود ، ظرف غذایش درست زیر پایش بود، می داتست که باز هم لب نخواهد زد!

صدای گامهای نگهبان را می شنید که در راهروی نیمه تاریک قدم می زد تا درست پشت درب آهنی بایستد ، دریچهء کوچک آن را با صدایی گوش خراش باز کند، احتمالا با قیافه ای عبوس به ظرف غذا زل بزند سپس دریچه را ببندد و باز تا ته راهرو قدم بزند...

اما این بار فریاد نگهبان او را به خودش آورد:

"قربان این ننه سگ غذاش خورده!!"

حتی صدای پوزخند بلندش را پس از بسته شدن دریچه شنید! همهء قوایش را جمع کرد و نیم خیز شد، ظرف غذایش هنوز آنجا بود اما غذایش دست خورده و پخش و پلا... چشمانش را درشت تر کرد تا بهتر ببیند موش لاغر معلولی را که پشت ظرف مخفی شده بود!

به زحمت لبخندی زد آرام خوابید!

پایان

از اون نظر

fanoosegoorestan — Mon, 01 Aug 2005 06:32:13 GMT

سوسك اولي:

"ببينم تو از اين موجودات دو پا مي ترسي؟"

سوسك دومي:

"شوخي ات گرفته پسر ...من فقط از اونا چندشم ميشه!"

پايان

مترسک

fanoosegoorestan — Sat, 30 Jul 2005 06:03:07 GMT

مرد دهقان خسته و غمگین ، کنار مزرعه نشست،به کلاغ هایی که دور ترها پرواز می کردند نگاه کرد،آه سردی کشید و گفت:

"باز هم قحطی!"

در همین حین صدایی را شنید که شکر پروردگار می کرد:

"خداوندا شکرت که هنوز کلاغ ها مرا آدم میدانند!"

مرد دهقان باور نمی کرد، مترسک مزرعه اش بود که چنین می گفت!

پایان

بوسه

fanoosegoorestan — Fri, 29 Jul 2005 08:22:18 GMT

وقتی با فضاحت تمام، با اردنگی و هزار جور توهین ریز و درشت،سوارلنکروزمون کردن،دائم زیر لب غر غر می کردم ، که پسر چقدر دیر جنبیدی!!!

اگه یه هوا دیر تر سر می رسیدند...می شد فهمید که منظور حافظ خدا بیامرز از این "نوش لعلت!" چیه!

همش به همین فکر می کردم. حتی وقتی اون نگهبان خیکی داد می زد..."آقا دستشون تو دست هم بود..."

توی افکار خودم غرق بودم که یهو چشمم به مهتاب افتاد، دیگه اون ترس اول تو چشاش نبود،یه جوری نگام می کرد،اصلا بی خیال اخ و تف خانوم کناریش بود که می گفت ما مفسدیم...

وقتی هم از جاش پرید و به طرفم اومد و ...

خوب حالا دیگه اون فهمیده بود که چی چی می گفت حافظ...

پایان

به نام خدا

fanoosegoorestan — Thu, 28 Jul 2005 09:00:17 GMT

دوستان عزیز این تنها یک افتتاحیه است.

اما من می خواهم که در این وبلاگ داستانهای خیلی کوتاه خودم را قرار دهم.

با تشکر.

فانوس