بوسه

وقتی با فضاحت تمام، با اردنگی و هزار جور توهین ریز و درشت،سوارلنکروزمون کردن،دائم زیر لب غر غر می کردم ، که پسر چقدر دیر جنبیدی!!!

اگه یه هوا دیر تر سر می رسیدند...می شد فهمید که منظور حافظ خدا بیامرز از این "نوش لعلت!" چیه!

همش به همین فکر می کردم. حتی وقتی اون نگهبان خیکی داد می زد..."آقا دستشون تو دست هم بود..."

توی افکار خودم غرق بودم که یهو چشمم به مهتاب افتاد، دیگه اون ترس اول تو چشاش نبود،یه جوری نگام می کرد،اصلا بی خیال اخ و تف خانوم کناریش بود که می گفت ما مفسدیم...

 وقتی هم از جاش پرید و به طرفم اومد و ...

خوب حالا دیگه اون فهمیده بود که چی چی می گفت حافظ...

                                                                                                                پایان

به نام خدا

 

دوستان عزیز این تنها یک افتتاحیه است.

اما من می خواهم که در این وبلاگ داستانهای خیلی کوتاه خودم را قرار دهم.

                                            با تشکر.

                                              فانوس